Taxi Habibi keek me aan via de spiegel.
“Bro… jij denkt dat je probleem de situatie is.”
Hij tikte tegen zijn hoofd.
“Het is de camerahoek.”
Hij wees naar buiten.
“Regen? Jij zegt: kloteweer.
Boer zegt: eindelijk water.
Kind zegt: springen in plassen.”
Hij haalde zijn schouders op.
“Zelfde lucht. Drie werelden.”
We reden door een straat die hij duidelijk niet kende.
“Luister… je brein is geen waarheid. Het is een regisseur op caffeine.
Altijd drama, altijd close-ups.”
Hij remde te laat. Natuurlijk.
“En jij? Jij zit in de bioscoop en gelooft alles.”
Korte stilte.
“Wil je een ander leven?
Verander niet meteen de film.”
Hij grijnsde.
“Ga eerst ergens anders zitten.”
Hij gaf gas.
“Want van plek veranderen… verandert soms meer dan je hele verhaal.”